My Heart Is Open
I thought I was doing all right being alone
I swore I'd never let somebody get close again
I was never gonna let my guard down Not for anyone
But there's a light in your eyes and it's got me moving' in
And tonight these walls are all coming down
And my heart is open
I'm letting you in
Cause you give me a reason and the faith I've been needing to start again
And your love is healing
I'm finally breathing
I've been waiting so long hoping for this moment
My heart is open
These days it seems like everybody's just walking away
Like there's no forever and love is just a game
But don't you know you can believe me when I say that I'm your man
My heart is open
I'm letting you in baby
Cause you give me a reason and the faith I've been needing to start again
And your love is healing
I'm finally breathing
I've been waiting so long hoping for this moment
My heart is open
I can't wait anymore, no no
Because I've got nothing left to prove
And I've got so much left to use
That's why I'm tearing out the walls and baby I'm kicking down the doors
And your love is healing
Baby, I'm finally breathing
I can hear you calling, I'm ready to fall in love again
My heart is open
My heart is open
My heart is open
Похожие новости.
Люберцы
По дороге, да по кольцевой Я шагаю в этот час ночной, А навстречу мне поток машин, Мотоциклов скрежет шин... Я иду, а мне 16 лет, Впереди стоит колхоз "Рассвет", За колхозом город мой родной, Я - герой,
Ночь Короче Дня
Музыка - В.Дубинин/В.Холстинин Слова - М.Пушкина Мне не до сна палач придет на рассвете И звук шагов за дверью бьет словно нож Но в клетку входит не гонец верной смерти А, в рясе
Carolina From My Soul
You can take the girl from the hills Take the girl from the fields From my family, oh my family You can steal the light from my eyes Cut me down criticize Tell me pretty
Вагітні Майбутнім
Доведи, що звістка остання – Нестримне бажання, що то чутки. І слухавка падає вниз, І замість розмови крізь – важкі гудки. Я не перебільшую і настрій собі псую, І ніч не відмовиться шукати по вулицях
Мій Давній Голос
Палкий, нічим незаспокійний, ловлю слова, мов барвні скельця. Як же ж я терня туги рвійне з корінням вирву з штольні серця? Терпке похмілля свіжих ранків п’янить як і давнійш п’янило. Дивлюсь в блакитну призму склянки, де заламалось
